கால வெளியின்
துமி நான்
நீள அகல உயர
நிற பரிமாணங்கள்
புறத்து இருத்தி
திடும் திடும்
என காற்றை
சூடேற்றி
சுழிமுனையில்
சுடர் மதி தீ
தாண்டி
துரிய
துரியாதீத
பெருவெளி
விரிய
பெருவெளி
கரைந்த
பேரமைதி
துமி அடங்கிய
மையத்தில்
யாவுமாய்
நின்றபொருளாகி
விடும் விடும்
எனக் குறுகி
என்னுள் நான்
நீள அகல உயர
நிறப் பரிமாணங்களாய்
புறம் நகர்ந்தேன்
No comments:
Post a Comment